Dit weekend loopt de grote overzichtstentoonstelling van Mexicaanse Frida Kahlo (1907-1954) in het museum Martin-Gropius-Bau in Berlijn ten einde. Omdat heel veel mensen de tentoonstelling op het laatste moment nog beslist willen zien, ontstaan enorme rijen voor de kassa. In de nacht van donderdag op vrijdag hebben zich zelfs mensen met slaapzakken voor het gebouw gexefnstalleerd.

Het werk van Frida Kahlo heeft raakvlakken met het surrealisme, symbolisme en expressionisme, maar is ook sterk bexefnvloed door de kunst van de Mayax92s en Azteken. Hoewel de schilderijen vrolijk van kleur zijn, hebben ze ook iets beklemmends.Frida schildert vanuit haar angst en pijnen, die gevolg zijn van een ernstig tramongeluk op haar 17e, waardoor zij zwaar gehandicapt raakte. Frida Kahlo wordt gezien als een symbool voor het feminisme, een voorbeeld voor vrouwen wereldwijd. In haar zelfportretten vallen haar doorgegroeide wenkbrauwen en snorharen op. Zij weigerde om haar lichaams- en gezichtshaar te scheren. Ook was Frida politiek actief als communistisch activiste. Zij overleed in 1954, vermoedelijk door zelfmoord. Zij liet een briefje achter met de tekst: 'Ik hoop dat het einde vrolijk is en hoop nooit meer terug te keren'. (Bron: Wikipedia)

De tentoonstelling loopt tot 09 augustus 2010. De expositie bestaat uit 150 werken, zowel uit privxe9-collecties als uit musea in Mexico en de VS, waaronder 90 tekeningen, die nooit eerder tentoongesteld werden en Frida's allerlaatste schilderij.

Dus ben je in Berlijn en heb je er een wachttijd van 7 uur voor over… ga dan beslist kijken. 

Zojuist las ik op twitter in een bericht van Museum Guggeheim, dat Louise Bourgeois, mijn heldin, maandag is overleden op 98-jarig leeftijd. Zij was zij nog steeds actief als kunstenaar. Als ode aan haar, een herhaling van dit blog uit 2009:

Louise Bourgeois werd in 1911 in Parijs geboren. De relatie tussen haar ouders was problematisch en Louise’s vader begon een openlijke verhouding met het kindermeisje Sadie, voor de jonge Louise een traumatische ervaring. Louise’s moeder tolereerde de verhouding, wat Louise niet begreep. De vader-kind relatie werd een haat-liefde verhouding, die uiteindelijk een levenslange inspiratiebron voor de kunst van Louise opleverde. In haar werk krijgen haar verlangens, liefdes, verdriet, angsten en pijn een vorm. Het levert bijzonder indringende kunst op.

Beroemde foto door Robert Mapplethorpe

Ondanks haar vroege succes, werd Louise Bourgeois min of meer door de kunstmarkt genegeerd gedurende de vijftiger en zestiger jaren van de vorige eeuw. Pas in de jaren zeventig, na de dood van haar vader, werd ze een succesvol kunstenaar.

Links:
Louise Bourgeois: The Spider, The Mistress and The Tangerine (video)

Beelden van Louise Bourgeois bij Galerie Cheim @ Read New York

Art:21x96Art in the Twenty-First Century (PBS) – Louise Bourgeois

"My childhood never lost its magic, never lost its mystery never lost its drama‘(Urbanmag)

Interview with Jerry Gorovoy, Assistant to Louise Bourgeois, about Confrontation and Bourgeoisx92s thoughts about art history.

Onder de titel Broos exposeren dit najaar zes vrouwelijke kunstenaars (Lotta Blokker, Lita Cabellut, Francien Krieg, Eline Peek, Dorien Plaat, Hester Schroor).

De tentoonstelling x93Broosx94 laat werk zien van 6 vrouwelijke kunstenaars die allemaal vanuit hun eigen discipline binnen hetzelfde thema werken: De mens in al zijn oprechtheid en onvolmaaktheid. Confronterende naakten en niets verhullende portretten staan centraal in deze expositie.

De aanwezige kunstwerken laten een ander beeld van het begrip x93schoonheidx94 zien dan het huidige ideaal van lichamelijke volmaaktheid: Geen glamour, maar natuurlijkheid. Geen perfectie, maar kwetsbaarheid. Niet alleen het uiterlijk, maar ook het innerlijk.

http://www.broosexpo.nl
Expositie Broos op Facebook

‘Vrouwenportretten uit de wijkx92 biedt een artistieke en educatieve ontmoetingsdag voor alle generaties vrouwen uit de wijk. Deze dag kan beschouwd worden als een krachtige leeromgeving waarin de vrouwen zich bewust worden van hun mogelijkheden in de eigen wijk.

Diversiteit Leidsche Rijn
De deelnemende vrouwen zullen op de ontmoetingsdag meer te weten komen over de verschillende culturen die er in de wijk zijn. Dit zal gebeuren door de verscheidenheid aan bezoekers maar ook zal dit gestimuleerd worden door meerdere activiteiten. Zo zal er educatief materiaal aanwezig zijn waarmee een fotospel de vrouwen met elkaar in gesprek gaan en er zullen mensen aanwezig zijn van verschillende buurtorganisaties voor de voorlichting van de verschillende activiteiten in de wijk.

Vrouwenportretten in verf
x91Vrouwenportretten uit de wijkx92 zal aandacht besteed worden aan de kunst en cultuur binnen Leidsche Rijn. Dit zal gebeuren door het maken van een groot kunstwerk door de bezoekende vrouwen zelf, in samenwerking met beeldend kunstenaar Mieke Siemons. Deze activiteit benadrukt het culturele aspect en tegelijkertijd vergroot het de participatie door middel van kunst.

Projectteam
x91Vrouwenportretten uit de wijkx92 wordt getrokken door Isabelle Zumbrink. Zij is inwoner van Leidsche Rijn en sociaal ondernemer van projectbureau Vlinder. Zij organiseert deze ontmoetingsdag in samenwerking met Negin van den Berg, opbouwwerker van Doenja Dienstverlening.

Kaartverkoop
Je bent op maandag 8 maart 2010 van harte welkom in Forum ‘t Zand aan de Pauwoogvlinder van 14-17 uur en 18-21 uur. Kaarten kosten x802,- per stuk en zijn te koop bij Negin v.d. Berg van Doenja Dienstverlening (ma-di-wo 06-46288545).

Maandblad Opzij organiseert in februari het Opzij Vrouwenboekenbal. Tijdens het bal, voor auteurs xe9n lezers, zal de winnaar van de Opzij Literatuurprijs 2009 bekend worden gemaakt.

Het is voor het eerst in haar bestaan dat Opzij het Vrouwenboekenbal organiseert en dat de jaarlijks terugkerende Opzij Literatuurprijs op het bal wordt uitgereikt. Vorig jaar won Doeschka Meijsing met Over de liefde de prijs voor het beste literaire werk van een Nederlandstalige schrijfster

Dit jaar zijn de volgende zes romans genomineerd:

Weg van Minke Douwesz (Van Oorschot)
Ruw van Marie Kessels (De Bezige Bij)
Zondagavond van Vonne van der Meer (Contact)
De mooiste dagen zijn het ergst van Anke Scheeren (Nieuw Amsterdam)
De spelers van Manon Uphoff (De Bezige Bij)
Vissen redden van Annelies Verbeke (De Geus)

Volgens de jury kende de literaire oogst van het afgelopen jaar enkele onverwachte en bijzondere uitschieters. De jury van de Opzij Literatuurprijs bestaat naast auteurs Esther Gerritsen en Pia de Jong uit Xandra Schutte (hoofdredacteur De Groene Amsterdammer), Danixeblle Serdijn (recensent de Volkskrant) en Femke van Wiggen (redacteur Opzij).

Het Opzij Vrouwenboekenbal is op dinsdag 16 februari in Panama, Oostelijke Handelskade 4 te Amsterdam. De feestelijkheden vangen aan om 20.30 uur. Kaarten xe0 x80 10,- zijn vanaf 20 januari te bestellen via www.opzij.nl.

Mea Vulva | Mooi Kut from Karin Merx on Vimeo

Een mini documentaire van Karin Merx over de reizende expositie Mea Vulva. De opbouw, de opening met de openingsspeech van Hedy d’Ancona en een paar kunstenaars aan het woord over het waarom en wat ze willen laten zien.

13 november tot 5 december in de Kunstkerk te Amsterdam

Meer dan dertig Nederlandse en Belgische kunstenaars hebben een tentoonstelling opgezet die rondreist in Nederland en Belgixeb onder de titel "Mea Vulva: een ode aan de vagina".

De tentoonstelling ‘becommentarieert’ de huidige trend dat voornamelijk jonge meisjes kiezen voor een chirurgische correctie van de vulva. Vraagt aandacht voor de nog steeds wijd verspreide traditie van de ‘meisjesbesnijdenis’. En bejubelt anderzijds de vagina als bron van ‘het leven’, van genot en warmte. De tentoonstelling kreeg overal waar ze kwam veel aandacht en lokte heel wat bezoekers.

Na een erg succesvolle passage in Antwerpen en Turnhout  (Belgixeb) houdt de tentoonstelling een laatste keer dit jaar halt in Amsterdam.

Kunstkerk Amsterdam x96 Prinseneiland 89 x96 1013 LM Amsterdam x96 www.kunstkerk.nl

Woensdag 14 – 19:30, donderdag – zondag van 14 – 21 uur
Toegang: gratis

Margreet Hajee ontleedde de Barbies uit haar jeugd, knipte het haar eraf, trok de poppen uit elkaar en maakte mallen van de lichaamsdelen. In deze mallen goot ze vloeibare klei. Om ze vervolgens te stoken en te glazuren. Dat resulteerde in onder andere een leger van 647 barbies van keramiek, koetsen voortgetrokken door barbies met vier armen of vier benen, en barbies die uit aarde lijken te ontkiemen in een kasje. 

Haar werk gaat over verhalen die wij maken en veronderstellingen die wij hebben. Hoe wij ons conformeren. Zoals in het in het 647-koppige leger van barbies die allemaal dezelfde kant opgaan. De Barbie is geen individu, alle barbies zijn hetzelfde, ze zijn gegoten. De eenling is niet meer zichtbaar omdat zij met zo velen zijn.

Kunstenlab (de grote zaal)
Laboratoriumplein 1, 7411 CH Deventer
24 oktober t/m 6 december 2009
wo t/m za 11.00 tot 17.00 uur

Tweegesprek Margreet Hajee en Alex de Vries
Zondag 29 november om 16.00 uur in de grote zaal

Wikipedia: Cindy Sherman (1954) vormt zelf het hoofdonderwerp van haar kunst: ze is tegelijkertijd fotograaf en model. Toch noemt ze haar fotox92s nooit zelfportretten. Integendeel, Sherman gaat juist haar eigen identiteit uit de weg door zichzelf keer op keer in een volstrekt andere gedaante te fotograferen, als in een film-still. Ze onderzoekt en speelt met de veranderende verschijningsvormen.Shermans bedoelingen zijn tweexebrlei. Aan de ene kant hekelt ze de willekeur van het clichxe9beeld waaraan de vrouw dient te voldoen. Aan de andere kant wil ze aantonen dat wij allemaal een rol spelen en dat onze gezichten slechts faxe7ades zijn waarbij een authentiek karakter ontbreekt.Passend gekleed en met de juiste make-up voegt zij zich even makkelijk in de rol van de mythische Marilyn Monroe als het tuttige secretaresse-type of de verveelde huisvrouw.

Kunstenares Karin de Visser wil graag dat mensen op 10 oktober om 12.00 uur massaal naar het Schouwburgplein in Rotterdam komen, getooid met een hoofddoek. Zij zal proberen met alle mensen 3 V’s te vormen: VVV (Vrouwen voor Vrijheid).

Tot Karin’s verbazig werd er massaal op haar oproep gereageerd. Zij kreeg veel persaandacht, maar zij ontving haatmails. Karin laat zich echter niet kisten. Het is voor haar juist een bevestiging, dat ze haar plan door moet zetten. Omdat zij niet geheel blij is met wat de pers over haar geschreven heeft, laten we haar hier zelf aan het woord. Een ingezonden stuk van Karin de Visser.

"Lichtelijk gexefrriteerd door de uitlatingen van de heer Wilders, heb ik mij via het Algemeen Dagblad gericht tot alle vrouwen in Nederland met de oproep om op 10 oktober 2009 en masse een hoofddoek te dragen. Het leek me een prachtig idee, als vele vrouwen van Groningen tot Middelburg op deze dag een stil protest vormden d.m.v. dit beladen kledingstuk. Tot mijn verbazing werd ik na deze ingezonden brief benaderd door het Algemeen Dagblad en hebben ze er een groot artikel aan gewijd in de landelijke editie.

Hierdoor kwamen er ontzettend veel reacties los. Niet alleen positieve reacties van mensen die het een heel goed idee vonden, maar ook vele negatieve berichten kreeg ik van (ook heel veel) mensen, die zich klaarblijkelijk allemaal vreselijk boos maken over het dragen van een
hoofddoek. Verscheidene van deze negatieve e-mails waren niet aardig en beleefd van toon.
Ik werd beticht van vrouwenonderdrukking en er waren benamingen zoals "gesubsidieerde kuthoer" en "takkentrol."

Mag ik van deze gelegenheid gebruik maken, om voor eens en altijd duidelijkheid te scheppen: ik krijg geen subsidies. Ik mag, zoals iedereen werken voor de kost, alleen neem ik genoegen met een klein salaris per maand, zodat ik de meeste tijd kan besteden aan het maken van mijn kunst. Ik verdien mijn geld NIET in de prostitutie en ik ben ook helemaal niet eng.

Juist deze rotopmerkingen hebben mij gesterkt in het idee dat ik dit moet doorzetten. Ik vind de hoofddoek absoluut geen symbool voor vrouwenonderdrukking. Daarentegen vind ik de intolerantie die een groot gedeelte van onze samen-leving ten toon spreidt en op deze wijze tracht (met dwang) anderen te onderwerpen aan hun ideologiexebn, wel een vorm van onderdrukking.

Wij leven in Nederland, waar iedereen mag geloven, denken en dragen wat hij wil. Wij hebben geen behoefte aan een algemeen soort keurslijf. Sommige mensen willen maar niet begrijpen, dat juist de tegenstand tegen de (veelal hier geboren) mensen van Arabische afkomst, deze vrouwen doet grijpen naar dit symbool van hun cultuur en afkomst. Deze mensen zijn ook op
zoek naar een identiteit en voelen best wel dat ze niet geaccepteerd worden door onze samenleving, dus zorgen ze ervoor dat ze zelf een groep vormen, met de uniformiteit die daarbij hoort – m.a.w. de hoofddoek. Immers een groep maakt je sterk.

Om te laten zien, dat er ook Nederlanders bestaan die solidair kunnen zijn wil ik graag, dat iedereen die zich geroepen voelt, zich op 10 oktober om 12.00 uur op het Schouwburgplein in Rotterdam laat zien MET een hoofddoek. Dan zal ik proberen met alle mensen 3 V’s te vormen. VVV (Vrouwen voor Vrijheid) tegenover PVV."